Czynniki leczące w psychoterapii

        Współczesne metaanalizy wyników badań nad skutecznością psychoterapii wskazują na przede wszystkim na jakość relacji terapeutycznej, jako na główny czynnik umożliwiający leczenie zaburzeń emocjonalnych. W ramach procesu terapeutycznego kształtuje się przymierze terapeutyczne z pacjentem, dzięki któremu następuje rozpoznanie czynników zakłócających czy zaburzających stopień funkcjonowania. Siła przymierza wpływa na proces poszukiwania nieuświadomionych mechanizmów, ukrytych potrzeb, nierozwiązanych konfliktów oraz lepszego przyjmowania oddziaływań terapeuty.

          Dla prawidłowego rozwoju człowiek potrzebuje mieć zapewnione pewnego rodzaju poczucia bezpieczeństwa. Dlatego ważnym czynnikiem leczącym, jest tworzone podczas sesji terapeutycznych poczucie bezpieczeństwa. Dzięki klimatowi zaufania pacjent może przepracować trudne obszary psychiczne swojego życia, tak aby mógł osiągnąć wymagane cele (efektywniej podejmować wyzwania życiowe, nie popełniać tych samych błędów, itp.).

           Staje się to możliwe dzięki pogłębiającemu się wglądowi, czyli uświadomieniu sobie z pomocą psychoterapeuty istoty swoich problemów.

          Czynniki leczące powinny doprowadzić do przeżycia korekcyjnego doświadczenia emocjonalnego. To doświadczenie daje możliwość zdystansowania się, uwolnienia od przeżyć, myśli czy doświadczeń, które do tej pory zakłócały lub uniemożliwiały prawidłowe funkcjonowanie.