Psychoterapia – czyli co?

          Psychoterapia jest samodzielną dziedziną naukową, która w ostatnich czasach rozwija się niezwykle intensywnie. Jest rozległą dziedziną, w której występują różne podejścia. Różnią się one teoretycznymi założeniami co do przyczyn zaburzeń, specyfiką nazewnictwa i oddziaływania technik leczących lub pomocnych w leczeniu dolegliwości natury psychicznej.
          Psychoterapia jest uznaną i szeroko badaną formą leczenia, np. leczeniu zaburzeń lękowych, zaburzeń osobowości, w leczeniu depresji i szeregu innych zaburzeń (ICD-10 i DSM V). Stojąc przed dylematem co wybrać leki czy terapię i rozstrzygnąć spór dla własnego dobra należy uwzględnić naturę choroby, jej przyczyny i skutki. Prawdopodobnie leki zadziałają szybciej, jednak po odstawieniu można spodziewać się nawrotu objawów. Terapia natomiast jest bardziej rozciągnięta w czasie ale za to jej skutki są bardziej trwałe i nie generują skutków ubocznych charakterystycznych dla leków. Czasem (o ile nie ma przeciwwskazań), najbardziej efektywną formą leczenia jest podjęcie obu ścieżek terapii (farmakologicznej i psychoterapeutycznej).
          Zawód psychoterapeuty jest odrębną profesją wymagającą minimum czteroletniego, podyplomowego przygotowania, podczas którego należy wypełnić określone wymagania (np. osoba przygotowująca się do zawodu musi przejść własną psychoterapię). Nie należy zatem mylić magistra psychologii, czy specjalistę psychiatrę z psychoterapeutą.
          Psychoterapeuta powinien legitymować się dyplomem ukończenia szkolenia psychoterapeutycznego, certyfikatem lub nadanym przez instytucję szkolącą  statusu rekomendowanego terapeuty. Na życzenie pacjenta powinien wyjaśnić w jakiej modalności pracuje, jakie ma kompetencje, czy przeszedł własną psychoterapię, czy poddaje swoją pracę superwizji.