Zaburzenia Rozwojowe, Emocjonalne i Nerwicowe Dzieci i Młodzieży


Rozwój emocjonalny dzieci i młodzieży w wyniku zakłócających czynników może zostać zachwiany. Doświadczanie w stopniu nasilonym  lub przez dłuższy czas strachu, lęku, złości, niezadowolenia, czyli emocji które, które powodują nadwyrężenie układu nerwowego, a tym samym prowadzą do zaburzeń o charakterze emocjonalnym lub nerwicowym. Dodatkowo, jeśli dziecko ma niesprzyjające środowisko rodzinne zwiększa się ryzyko poważniejszych problemów dzieci i młodzieży.
 
Kiedy mechanizmy przystosowawcze i możliwości radzenia sobie jednostki nie są wystarczająco silne i przestają spełniać swoją adaptacyjną rolę, możemy być świadkami powstawania reakcji nerwicowych. Czyli silnych objawów psychogennych, które mogą osiągać duże natężenie, oddziaływując na środowisko ulegają utrwaleniu i uogólnieniu na inne sytuacje życiowe wypierając zachowania przystosowawcze, a tym samym powodują trudności w adaptacji do środowiska.
 
Gabinety Terapii i Rozwoju oferują pomoc w leczeniu zaburzeń emocjonalnych i nerwicowych, które odbywa się poprzez terapię indywidualnągrupowązajęcia socjoterapeutyczne. Terapia jest poprzedzona konsultacjami, które mają za cel postawienie odpowiedniej diagnozy. W przypadku występowania nasilonych objawów konieczna staje się konsultacja psychiatryczna (umówiona telefonicznie) i wspomożenie się farmakoterapią.
 
Nerwice ruchowe:
1) Tiki – czyli mimowolne ruchy ciała (kończyn, twarzy – mruganie, grymasy) lub odgłosy (chrząkanie), pojedyncze słowa
2) Zaburzenia snu – trudności w zasypianiu, wybudzanie się.
3) Lęki nocne – stan nagłego przebudzenia, któremu towarzyszy lęk, krzyk.
4) Nawyki ruchowe – występują w stanach napięcia emocjonalnego (ogryzanie skórek, paznokci, wyrywanie włosów, itp.).
 
Zaburzenia wymowy:
1) Mowa opóźniona – może mieć wielorakie przyczyny (pozbawienie kontaktu z rówieśnikami, niepewność, lęk dziecka, niedorozwój umysłowy, zaburzenia słuchu, organiczne uszkodzeniem mózgu, autyzm, dziecięca schizofrenia).
2) Mutyzm wybiórczy (selektywny) – jest to także odmowa mówienia, ale wynikająca z zaburzeń emocjonalnych (nie występuje uszkodzenie narządu mowy). Dziecko z tego rodzajem zaburzenia odzywa się tylko do wąskiego kręgu bliskich osób i w określonych okolicznościach.
3) Jąkanie się – ma związek z przerywanymi lub częstymi ruchami aparatu mowy.
4) Zaburzenia artykulacji mowy – czyli np. seplenienie, mowa zamazana, zbyt szybka lub atoniczna.
 
Nerwice wegetatywne:
1)  Mimowolne moczenie – czyli niezależne od woli oddawanie moczu (zwykle w sytuacjach stresogennych), w okresie kiedy dziecko powinno już kontrolować funkcje pęcherza.
2) Zanieczyszczanie się kałem – najczęściej wyraz buntu, agresji lub chęci zwrócenia na siebie uwagi opiekunów.
 
Nerwice wieloobjawowe:         
1) Nerwica konwersyjna i histeryczna
2) Nerwica lękowa
3) Fobia szkolna
4) Neurastenia
5) Nerwica natręctw,
 
Inne zaburzenia emocjonalne:
1) Nadpobudliwość psychoruchowa (ADHD) – to zespół cech zachowania, który dotyczy czynności psychicznych i motorycznych.
2) Nieśmiałość – związana jest biernością społeczną, która utrudnia kontakty z ludźmi, hamuje ekspresję, powoduje bierność i wycofanie się z kontaktów, wyzwala lęk przed oceną oraz wzmaga poczucie zagrożenia.